Posts

Samen met de monniken God zoeken

Afbeelding
Een persoonlijk verslag door Frank Teirlinck -

Van jongs af aan was ik gefascineerd door de abdij Affligem. Als twaalfjarige las ik dat die de oudst bewoonde abdij van de Nederlanden was en dat de hertogelijke familie van Brabant en koningin Aleidis van Engeland er begraven lagen. Na wat aandringen bij mijn vader  reden we voor een toeristisch bezoek naar Affligem. Veel was er niet te zien. Het koor van de neogotische kerk was ontmanteld met het oog op de afbraak ervan en alles zag er pover en stofferig uit. Affligem bleef me echter fascineren en elk jaar vond ik een reden om er terug te gaan. Als 17-jarige fietste ik vroeg in de morgen naar Affligem om er het morgenofficie en de eucharistie te vieren. Ik was zodanig onder de indruk van het koorgebed dat mij een gevoel van geluk overviel. Na het officie durfde ik het aan te bellen aan de kloosterpoort. ‘Jongeman, kom binnen, hebt ge al gegeten?’, vroeg een stralende monnik. Spontaan antwoordde ik: ‘ Neen pater’, waarop hij mij meenam …
Afbeelding
Het jongetje dat de Gekruisigde eten gaf 
- Een Siciliaanse legende over hoe een vondeling een heilige werd - Een Godvrezende boer vond op een dag op zijn akker een vondelingetje. "Arm onschuldig schepseltje," zei hij, "welke barbaarse ziel heeft jou hier aan je lot overgelaten? Wees maar niet bang: ik neem jou met me mee en ik zal je grootbrengen." Van die dag af ging alles hem voor de wind. De gewassen waren vol vruchten, het graan groeide dat het een lieve lust was, de wijngaard gaf goede oogsten; kortom, de boer was nog nooit zo fortuinlijk geweest.
Het kindje groeide op en hoe meer het groeide, des te flinker jongen werd het, maar door dat leven in die verlaten streek had het nog nooit een kerk of een heiligenbeeld gezien en wist niets af van Onze Lieve Heer of de heiligen. Op zekere dag moest de boer naar Catania. "Ga jij met me mee?" vroeg hij aan de jongen. "Zoals u wilt, baas," antwoordde de jongen en ging met de boer naar de stad. Toen…

Hoe het roodborstje aan haar rode veren komt - Een religieus sprookje uit Zweden

Afbeelding
Het was in de tijd dat God de wereld schiep, toen hij niet alleen hemel en aarde maakte, maar ook alle dieren en gewassen en hun tegelijkertijd een naam gaf. Er zijn veel verhalen uit die tijd, en als men die kende, zou men ook in staat zijn alles in de wereld, wat men nu niet kan begrijpen, te verklaren. Nu gebeurde het op een dag dat God in het paradijs de vogels zat te schilderen en dat de verf in de verfpotten opraakte, zodat de distelvink zonder kleur gebleven zou zijn, als God niet alle penselen aan diens veren had afgeveegd. Toen kreeg ook de ezel zijn lange oren, omdat hij de naam die hij gekregen had maar niet kon onthouden. Zodra hij een paar stappen op de wei in het paradijs zette, vergat hij zijn naam. Al driemaal was hij teruggekomen om te vragen hoe hij heette en God werd wat ongeduldig, pakte hem bij beide oren en zei: "Je naam is ezel, ezel, ezel!" En terwijl hij dat zei, trok hij de oren van het dier een stukje omhoog, zodat het beter zou horen en onthouden…

De hemelse bruiloft - Een kinderlegende van de gebroeders Grimm

Afbeelding
Eens op een keer was er een arme boerenjongen in de kerk, en hij hoorde hoe de pastoor zei: "Wie in de hemel wil komen, moet altijd de rechte weg gaan." Toen maakte hij zich klaar en liep rechttoe rechtaan, steeds rechtdoor zonder afwijken, over berg en dal. Eindelijk leidde de weg naar een grote stad, en in het midden was daar de kerk en er was juist dienst. Toen hij al die heerlijkheid aanschouwde, meende hij dat hij in de hemel was aangeland, en hij ging zitten en was zielsgelukkig. Toen de dienst was afgelopen en de koster zei dat hij weg moest gaan, antwoordde hij: "Nee, ik ga hier niet meer weg, ik ben veel te blij, dat ik eindelijk in de hemel ben." De koster ging toen naar de pastoor en zei hem, dat er een kind in de kerk was, en dat wou er niet meer uit weg, want hij geloofde dat 't het hemelse rijk was. De pastoor zei: "Als hij dat gelooft, dan zullen we hem bij dat geloof laten." Daarna ging hij naar hem toe en vroeg, of hij ook zou willen…

Het wonderkruisje van Reijerink - Een Gelders volksverhaal over een wonder in een ravennest

Afbeelding
In de buurtschap Zwolle bij Groenlo zat in een eikenboom een ravennest. Het zat er al enkele jaren, maar nu waren de oude raven druk bezig het nest te herstellen in het vroege voorjaar. Ze vlogen af en aan en eindelijk zag het er naar uit, dat het vrouwtje ging zitten broeden op de eieren. De boer van het Reijerink vond het maar niks, die grote vogels bij zijn huis. Dieven waren het, anders niks en het liefst had hij het nest uit de boom verwijderd. Maar dat kon nu niet meer, want vrouw en kinderen zouden daartegen protesteren. En ook de knecht. De boer was erg zuinig en het werkvolk kreeg maar karig te eten, als het aan hem had gelegen. Nu liep het tegen Pasen en de knecht, die elke keer omhoog keek naar het ravennest in de eik, wilde wel eens weten, hoever het met de eieren stond. Hij klom in de boom en keek voorzichtig over de rand van het nest, toen ook het vrouwtje was weggevlogen van het nest. Beneden stond de boer te kijken. "Ik geloof, dat de eieren nog voor de Pasen uit…

Een verhaal van de gekende gebroeders Grimm: De twaalf apostelen

Afbeelding
Driehonderd jaren voor de geboorte van Christus leefde er eens een moeder en die had twaalf zonen, maar ze was zo arm en had zo weinig, dat ze niet wist, waarmee ze hen langer in leven kon houden. Dagelijks bad ze tot God, dat hij haar geven zou dat al haar zonen met de komende Heiland op aarde samen mochten zijn.


Toen nu hun armoede steeds groter werd, zond ze de een na de ander de wijde wereld in, om hun eigen brood te verdienen. De oudste heette Petrus, die trok weg en had al een heel eind gelopen, een hele dagreis lang, toen hij bij een groot bos kwam. Hij zocht een uitweg, maar hij kon er geen vinden, en hij raakte steeds dieper in het bos verdwaald; daarbij kreeg hij zo'n geweldige honger, dat hij zich nauwelijks staande kon houden. Tenslotte was hij zo verzwakt, dat hij moest blijven liggen, en hij dacht dat de dood nabij was. Daar stond opeens, naast hem, een kleine jongen, glanzend en mooi en beminnelijk als een engel. Het kind sloeg de handjes in elkaar, zodat hij wel m…

21 maart - het oude Feest van de heilige Benedictus

Afbeelding
In de abdij Affligem leven de monniken sinds eeuwen volgens de Regel van Benedictus. De gemeenschap vierde op 21 maart, volgens de oude kalender, het feest van de stichter der benedictijnen.  Hij werd door paus Paulus VI uitgeroepen tot patroon van Europa en in de nieuwe kalender vieren we hem op 11 juli. Benedictus werd ca 480 geboren te Nursia (ItaliĆ«) en overleed ca 550. 


Paus Benedictus XVI sprak tijdens een audiƫntie in Rome over de waarde die de Regel vandaag nog heeft. De opvolger van de heilige paus Johannes-Paulus II koos niet voor niets Benedictus als patroon voor zijn pontificaat.
De heilige Benedictus kwalificeert de Regel als “bescheiden, voor beginnelingen”; in werkelijkheid echter biedt zij aanwijzingen die niet alleen nuttig zijn voor monniken maar ook voor allen die een gids zoeken op hun weg naar God. Door haar afmeting, haar menselijkheid en haar nuchtere onderscheiding tussen wat wezenlijk en wat bijkomstig is in het geestelijk leven, heeft zij haar verlichtende kr…